Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Ανοιξιάτικα όνειρα


Τα βράδια τ' ανοιξιάτικα /που ύπνος δε με πιάνει
ανιστορώ τις θύμησες/ στου νου μου το σεργιάνι

Κοπέλι οντε ήμουνα / ξέγνοιαστη κοπελούδα
ξανθά μαλλιά  και  τα' κανε / η μάνα μου πλεξούδα
Ανθίζανε τα λούλουδα / κι ομορφιές τ' Απρίλη
στους κάμπους  όλα πράσινα / κι άφθονο χαμομήλι.

      Με παπαρούνες   στόλιζα / το  άσπρο μου φουστάνι
και  στο  κεφάλι έβαζα / της άνοιξης στεφάνι

Τα χείλη μου τα έβαφα / του δειλινού το χρώμα
  μ' ένα κεράσι κόκκινο/  που κράταγα στο στόμα
Με τα πουλια τραγούδαγα / κοτσύφια κι αηδόνια
     και πεταλούδες ζύγωνα / στου  θερισμού τ' αλώνια.

Ωραία χρόνια/ ξέγνοιαστα /γλυκά/ παραμυθένια
μα θα μου πεις/ δεν είχαμε τότε / καμία έννοια
Και τώρα που μεγάλωσα/ θαρρώ πως είμαι ακόμα
μικρό κορίτσι /ανέμελο  / κι ας πέρασαν τα χρόνια
Και καρτερώ πως  θα φανεί / μια άνοιξη και πάλι
που θα μου  πλέξει όνειρα / στου  ύπνου προσκεφάλι.
(Μαρία Λαμπράκη)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...