Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Eρημα κορμιά χωρίς φεγγάρια

Horst P. Horst, Lisa με άρπα, Παρίσι
Eρημα κορμιά χωρίς φεγγάρια
Ερημος δίχως θάλασσα
Θάλασσα της Αγάπης
Θρήνος στο φόντο
Σε ανύπαρκτο Ερωτικό τοπίο...

 Εντός μου η παρουσία σου
Χωρίς αρχή και τέλος
Στο άχρονο τώρα
Το πάντα το άπιαστο

Στο ελάχιστο να δίνεσαι
ν' ανοίγεις φτερούγιες
Και να με σώζεις
Στο σώμα σου επάνω
Ετσι που ετερόφωτα λάμποντας
Απο τη μοναξιά μου βγαίνω
Και μέσα σου
Τη μήτρα μου βρίσκω...
(Μαρία Λαμπράκη)

Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

Σαν επίκληση /σαν προσευχή

 
Πάντα στην άκρη της Θάλασσας /το αναπάντεχο συμβαίνει ...
Ωρες πολλές /κοιτούσα με έκσταση πως άνοιγε την αγκαλιά της ''αφρίζοντας''/στο τραγούδι του Ανέμου..

Ενα σπασμένο κοχύλι στην άμμο/''μαρτυρούσε'' τα μυστικά του στ' απομεινάρια του Καλοκαιριού.
Πως μοιάζει ο Ερωτας με κοχύλι μικρό/στην άμμο κρυμμένο..
Eκεί κρύβει τα ''ακριβά του λόγια'' ο αγέρας /για τους ταπεινούς προσκυνητές ...
Οσπου το ανέφελο τοπίο ''σκοτείνιασε'' ξαφνικά 
Ενα μολυβένιο σύννεφο έκρυψε για λίγο/ τις καυτές αχτίδες του Ηλιου.
Ηταν άραγε η σκέψη σου /που ήρθε να μ' ανταμώσει;

Σαν επίκληση βγήκε στα χείλη μου /μια προσευχή...
Βρέξε θεέ μου ...Βρέξε ...
Να γίνει όαση η έρημος της Αγάπης ...(Μαρία Λαμπράκη)


Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013

''Άτιτλο ''

Μόνο ευωδιάζοντας
όπως η παπαρούνα που ανοίγεται
στην ηδονή των ανέμων
με κάνεις και είμαι...
τα άγια των αγίων θαυμάτων
αποκαλύπτοντας ...


 Υπάρχεις
αδημονώντας μέσα μου
και πάλλεσαι
τα φτερά σου δοκιμάζοντας
όπως τα πουλιά που σε πόρτες ανοιχτές
διστάζουν για λίγο ανελεύθερα...

Ο βίος της υπήρξε πάντα 
συντηρητικός και αξιοπρεπής 
Μόνο μια φορά ερωτεύτηκε 
οδυνηρά και παράνομα 
Οταν συνήλθε απ' την απόλυτη παραφορά 
δεν θυμόταν πια τίποτα ..
                                   τίποτα ..



Τρίτη, 6 Αυγούστου 2013

Oi ''Μύστες '' του Ερωτα

Στη μήτρα της νύχτας
γονιμοποίησε το σπέρμα του
 ο Ερωτας ...

Ηρθαν οι μύστες
 χωρίς περιττά στολίδια
 την αλήθεια να διαφυλάξουν
 εξαγνίζοντας στο βωμό του '
'δαίμονα'' όλα τα αρχέγονα πάθη
που
''κατακαίνε'' τα σωθικά τους ...

Λίγο πριν το πρώτο φως του Αυγερινού
ντύθηκαν την 
κόκκινη βασιλική πορφύρα κι έκρυψαν βαθιά στο χώμα
 το σπόρο της
''άμωμης σύλληψης'' (Μ-Λαμπράκη)



'(Ορφικός ύμνος Ερωτος)

''Κικλήσκω μέγαν αγνόν εράσμιον ηδύν Ερωτα
τοξαλκή πτερόεντα πυρίδρομον εύδρομον ορμήι
συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις
ευπάλαμον διφυή πάντων κληίδας έχοντα
αιθέρος ουρανίου πόντου χθονός ηδ' όσα θνητοίς
πνεύματα παντογένεθλα θεά βόσκει χλοόκαρπος
ηδ' όσα Τάρταρος ευρύς έχει πόντος θ' αλίδουπος
μούνος γαρ τούτων πάντων οίηκα κρατύνεις
αλλά μάκαρ καθαραίς γνώμαις μύσταισι συνέρχου

φαύλους δ' εκτοπίους θ' ορμάς από τώνδ' απόπεμπε''

Ερωτος θυμίαμα,αρώματα 
Επικαλούμαι τον μεγάλο, τον αγνό, τον περιπόθητο, τον γλυκύ Έρωτα, τον ισχυρό τοξότη, τον πτερωτό που φλογίζει με δύναμη τους ανθρώπους, τον ορμητικό, που παίζει μαζί με τους θεούς και με τους θνητούς ανθρώπους.

Τον έξυπνο, τον εφευρετικό, με τις δύο φύσεις, που κρατεί τα κλειδιά των πάντων, Τα κλειδιά του επουράνιου αιθέρα, της θάλασσας και της γης,
Και όσα πνεύματα, που γεννούν τα πάντα εις τους ανθρώπους, τρέφει η θεά, παράγουσα χλωρούς καρπούς, και όσα έχει ο ευρύς Τάρταρος και η θορυβώδης θάλασσα.

Διότι μόνο εσύ κρατείς το πηδάλιο (είσαι κυρίαρχος) όλων αυτών. Αλλά, ω! μακάριε, με καθαρές διαθέσεις έλα μαζί με τους μύστες και απομάκρυνε από αυτούς τις φαύλες και παράδοξες ορμές. 

Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2013

Το ίδιο πονάνε μέσα μου..

Κι αυτό που δεν μου έδωσες 
Κι αυτό που δεν σου ζήτησα 
Το ίδιο πονάνε μέσα μου.. 
Το ανολοκλήρωτο πάντα θα σε κυνηγά /όπως το δραπέτη /που σε ώρες απόγνωσης το κελί του νοσταλγεί ...(Μαρία Λαμπράκη)

Είναι κάτι βραδιές ασκήσεων ευαισθησίας /που ζητώ ν' αλλάξω το χρώμα του αίματος.. 
Γιατί δεν αντέχω να το νιώθω να κυλά τόσο ζεστό και κόκκινο /πάνω στο σώμα μου/όταν εγώ πονώ..


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...