Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Δώσ' μου τα χέρια σου/ να κρατήσω τη ζωή μου..

LA MEMORIA EN LAS MANOS

Hoy son las manos la memoria

El alma no se acuerda, está dolida


de tanto recordar. Pero en las manos


queda el recuerdo de lo que han tenido.



(Pedro Salinas)


Μνήμη στα χέρια
Σήμερα είναι τα χέρια μνήμη.

Η ψυχή δεν θυμάται, πονάει

απ' την τόση ανάμνηση. Αλλά στα χέρια

μένει η ενθύμηση εκείνου που κράτησαν.

(Pedro Salinas)


.''τα χέρια τους είναι έτοιμα να σώσουνε τον


 κόσμο /εις τους αιώνας των αιώνων''(Τάσος

Λειβαδίτης)

 Δώσ' μου τα χέρια σου να κρατήσω τη 


ζωή μου...μια φέτα ψωμί που δε θα τη 

μοιραζόμαστε /πως να την αγγίξω;


 "Γύρισε λοιπόν τα μάτια σου να κοιτάξω τον 

ουρανό,δως μου τα χέρια σου να κρατήσω τη

 ζωή μου.(Τάσος Λειβαδίτης)



Οδυσσέας Ελύτης-ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ(1971)-Απόσπασμα.
Τα δυο μικρά ζώα
 τα χέρια μας
Που γύρευαν ν' ανέβουνε κρυφά το ένα στο άλλο

Η γλάστρα με το δροσαχί στις ανοιχτές αυλόπορτες
Και τα κομμάτια οι θάλασσες που ερχόντουσαν μαζί
Πάνω απ' τις ξερολιθιές, πίσω απ' τους φράχτες
Την ανεμώνα που κάθισε στο χέρι σου
Κι έτρεμε τρεις φορές το μωβ τρεις μέρες πάνω από
        τους καταρράχτες.




Στον έρωτα συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις. 

Λυτρωτική όμως είναι μόνον η αίσθηση της  


αφής.

Με τις άλλες πίνεις αλλά δεν ξεδιψάς. (Μιχάλης Γκανάς)




Όταν η νύχτα κυοφορεί τις μνήμες...



Μα πώς να πλάσω μέλη που ποθώ

που βλέπω μα δεν άγγιξα ποτέ μου.

Τυφλός κι από τα δυο μου χέρια.

Σε πλάθω λίγο λίγο κάθε νύχτα.


Έρχεται η μέρα και γκρεμίζομαι μαζί σου.

Ολόκληρη δεν θα σε δω ποτέ.


Ούτε θα σ' έχω. Κάθε φορά


πρωτόπλαστα τα μέλη σου και σκόρπια.


Έγινα παντοδύναμος για χάρη σου


δεν έγινα θεός.


Τι να την κάνω τόση παντοδυναμία


όταν απαγορεύεται το θαύμα.(Μιχάλης Γκανάς)

 ''Τα κορμιά και τα μαχαίρια
άντε μη βρεθούν σε λάθος χέρια,
κάποιο φονικό θα γίνει
και ποιός παίρνει την ευθύνη.''  Μιχάλης Γκανάς


Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή (Ντίνος Χριστιανόπουλος) 

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπό σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;

Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

Χέρια (Αργύρης Χιόνης)



Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους
Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες
Ή - το χειρότερο - τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε
Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα
Ένα σωρό ποιήματα άγραφα


Από τη συλλογή Λεκτικά τοπία, 1983



Τα τρύπια χέρια-Νικηφόρος Βρεττάκος 
Εγώ δεν έχω να σου δώσω τίποτα , είπες.
Τίποτα,
είναι τρύπια τα χέρια μου.
Ενώ
τον ουρανό που ήταν πάνω μου εσύ μου τον έφερνες.

Κι η πολιτεία ήταν όμορφη εκείνο το βράδυ.
Κι όλα είχαν όψη τρυφερή και ήρεμη....
Κι η πολιτεία ήταν όμορφη εκείνο το βράδυ. 
Κι όλα είχαν όψη τρυφερή και ήρεμη......
.....................
Βαθιά στην καρδιά μου 
σιγοψιχάλιζε ένα φως σαν στριμμένο μετάξι.
Μα περπατούσαμε σιγά στο δρόμο, γιατί εσύ, 
κρατούσες κάτι σαν γρανίτη ή βαρύ φως. 
Γιατ' είχες
εσύ τα χέρια σου γιομάτα.
Τόσο, που
μόλις εσήκωνες το βάρος.

Μόλις που μπορούσες 
να ορίζεις το βήμα σου.
Γιατ' είχες τα χέρια σου 
φορτωμένα με πέτρες
κομμένες

απ' το 
λατομείο του ήλιου.
Απ' αύριο
θ' αρχίζω να χτίζω.



Καὶ
φοβᾶμαι ἀκόμη τῶν χεριῶν μου

τὸ ἄγγιγμα στὶς πέτρες τοῦτες
μὴν ἐπιτείνει τὴ φθορά, μὴν ἐπισπεύδει
τῶν ἐρειπίων τὴν ἐρείπωση.
ΑΘΩΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου

μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα

μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο

κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,

μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.(Μαρία 

Πολυδούρη) 


Σημασία έχει ποια χέρια θα σ’ 

αγκαλιάσουν και θα κάνουν το δέρμα σου

 να δακρύσει. Ποιο στόμα θα τσακίσει το 


φλοιό του μυαλού σου και θα σε τινάξει 

χωρίς ανάσα στ’ αστέρια...(Αλκυόνη 

Παπαδάκη)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...